Rigor Mortis (2013): ผีกัดต้องศอกกลับ

Rigor Mortis (2013): ผีกัดต้องศอกกลับ 

     หากคุณแก่พอ คงต้องคุ้นเคยกับหนังผีจีนตลกปนบู๊ชุด 'ผีกัดอย่ากัดตอบ' (Mr. Vampire) เป็นแน่ เพราะเมื่อเกือบ 30 ปีที่แล้วมันคืออะไรที่ฮิตซะ ฮิตขนาดที่ว่ามีหนังทำนองนี้ถูกสร้างตามกระแสออกมาหลายเรื่อง ส่วนเจ้าของหนังในไทยก็จะต้องตั้งชื่อให้มีคำว่า'ผีกัด'ปนเข้าไปด้วยซะทุกเรื่อง ไม่ว่ามันจะกัดมากกัดน้อยแค่ไหนก็ตามที

     มาวันดีคืนดี ปี ค.ศ.2013 ผกก./นักแสดงหนุ่มสุดแนวจากฮ่องกง Juno Mak ก็ขอลุกขึ้นมาทำหนังแนวผีกัดบ้าง ซึ่งเขาบอกว่ามันไม่ใช่ภาคต่อ ไม่ใช่ภาคก่อนหน้า แต่เป็นการอุทิศให้กับหนังแนวนี้ ด้วยมุมมองของยุคปัจจุบัน แถมตั้งชื่อเรื่องได้เข้าท่าสุดๆ นั่นคือ Rigor Mortis ที่หมายถึง"สภาพศพแข็งทื่อหลังตาย" นั่นเอง

     ที่น่าจะโดนใจแฟนดั้งเดิมคือของใหม่ยังได้นักแสดง เฉิน เสี่ยวโหว พระเอกที่แทบจะเป็นสัญลักษณ์ดังมากับหนังชุด ผีกัดอย่ากัดตอบ มาเล่นเป็นพระเอกให้ด้วย ในบทนักแสดงหนังผีกัดที่เคยโด่งดังในอดีต แต่ปัจจุบันตกอับแถมมีปัญหาชีวิตจนคิดสั้นมาเช่าแฟลตซอมซ่อแห่งหนึ่งเพื่อกะฆ่าตัวตายให้รู้แล้วรู้แรด แต่ดันไปเช่าแฟลตที่มีผีเหี้ยนเต็มไปหมดซะนี่

     แถมยังมีแต่นักแสดงฮ่องกงรุ่นเก่าๆ จากหนังชุดนี้โผล่มาให้หายคิดถึงกันหลายคน เช่น อู๋เอี่ยวฮั่น หรือที่สมัยก่อนโด่งดังเป็นรู้จักในนาม 'ปอมซ่า' ซึ่งปัจจุบันแก่เป็นคุณตาแล้ว ก็มาร่วมแจมในบทผีกัดประจำเรื่อง

     ครั่บ ส่วนตัวหนังนั้น ผกก.Mak แกขอตัดความตลกอย่างต้นแบบออกไป แล้วขอหันมาเน้นดราม่า แอ็คชั่น เลือดสาดและเอฟเฟกต์ซีจีแทน ซึ่งก็โอเคดีนะ เพราะหนังดูจริงจังและมีสไตล์ดี บางฉากบางตอนนี่น่ากลัวใช้ได้เลยทีเดียว แต่เสียดายที่ ผกก.แกดูจะเน้นสไตล์เล่นท่ายากไปหน่อย ช่วงหลังๆ เลยดูชวนสับสนไปนิดและจบแบบไม่สะใจคอหนังผีชุดนี้สักเท่าไหร่

น่าดีใจที่มีคนทำหนังแนวนี้ออกมาให้ดูกันอีก แม้จะยังไม่ค่อยถูกใจนักก็เหอะ ให้ 5/10 ครับ

Warriors of the Rainbow: Seediq Bale (2011): ศึกคนเถื่อนกู้แผ่นดิน

Warriors of the Rainbow: Seediq Bale (2011) :

นี่คือภาพยนตร์สุดยิ่งใหญ่แห่งไต้หวันประเทศที่ได้ชื่อว่าใช้ทุนสร้างสูงที่สุดในประวัติศาสตร์หนังไต้หวัน คือประมาณ 25 ล้านเหรียญสหรัฐ ซึ่งตัวหนังเองก็ออกมาประสบความสำเร็จอย่างงามงดงามงด กวาดทั้งเงิน (30 ล้านเหรียญ) กวาดทั้งกล่อง ถึงขั้นได้ไปเฉิดฉายที่เทศกาลหนังเวนิส แถมยังได้เข้ารอบ 9 เรื่องสุดท้ายของรางวัลออสก้าร์สาขาหนังภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมปีล่าสุดอีกด้วย

Braveheart เวอร์ชั่นไต้หวันมาแล้วจ้า

หนังเสนอเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ของไต้หวัน สมัยครั้งยังถูกจักรวรรดิญี่ปุ่นยึดครองเป็นอาณานิคม ในปี ค.ศ.1930 เมื่อชนพื้นเมืองของไต้หวันที่นำโดย Mona Rudao ทนการถูกข่มเหงที่เกิดขึ้นในมาตุภูมิของตนไม่ไหวอีกต่อไป จึงได้ลุกขึ้นมานำกำลัง "ชาวป่า" ที่มีจำนวนพลเพียง 300 คนของเขาลุกขึ้นขับไล่ฆ่าฟันทหารญี่ปุ่นจำนวนนับพัน จนเป็นที่เล่าขานเลื่องลือถึงวีรกรรมอันกล้าหาญมาจนทุกวันนี้

จะชาติไหนพี่ยุ่นก็เที่ยวไปข่มเหงเขาไปทั่ว

ผกก.เหว่ย เต-เฉิง (Cape No.7 [2008]) ขอคิดการใหญ่ในการนำเรื่องราวประวัติศาสตร์อันน่าภาคภูมิใจของชาวไต้หวันมาขึ้นจอเงิน โดยแบ่งหนังออกมาเป็นสองภาค ซึ่งมีความยาวรวมกันกว่า 4 ชั่วโมงครึ่ง (ป๊าด!) แถมทำเก๋ให้ตัวละครพูดภาษาพื้นเมือง รวมทั้งภาษาญี่ปุ่นทั้งเรื่อง ชนิดที่ว่าแม้แต่คนไต้หวันยังต้องนั่งอ่านซับเอา ส่วนเรื่องความอลังการก็จัดเต็มชนิดที่ดูก็รู้ว่าหนังเรื่องนี้มีองค์ แถมฉากการรบก็ยิ่งใหญ่ปนดุเดือดเลือดพล่านซะตัดหัวกันเป็นว่าเล่น ให้อารมณ์ประมาณเดียวกับหนังอย่าง Braveheart (1995), Apocalypto (2006) หรือ The Last of the Mohicans (1992) ก็มิปาน

ฉากรบดุเดือดเลือดพล่านดีแท้

ทราบมาว่าเรื่องราวของ Mona Rudao มีการนำมาเล่าอย่างแพร่หลายในไต้หวัน ทั้งในคราบของละคร ไปยันหนังสือการ์ตูน แต่ในเวอร์ชั่นนี้ ผกก.เขาก็พยายามค้นคว้ามาอย่างเต็มที่ เพื่อพยายามสร้างหนังให้ออกมาสมจริงที่สุด ซึ่งอันนี้ก็น่าชื่นชมยิ่งนัก แต่ยังไงหนังก็ไม่วายโปรความเป็นวีรบุรุษของ Rudao สุดๆ อยู่ดี อีกทั้งเสนอภาพของพวกญี่ปุ่นซะอย่างกับตัวอิจฉาในละครไทยก็มิปาน และสำหรับคนที่ดูเวอร์ชั่นเต็มที่มีสองภาคจะพบว่า ภาคแรกทำได้ดีกว่า ในขณะที่ภาคสองตอนท้ายๆ ช่างชวนสับสนอยู่บ้างในหลายๆ อย่าง

ดูแล้วไม่รู้จะสมน้ำหน้าหรือสงสารญี่ปุ่นดี

อีกอย่างที่อาจทำให้ไม่ได้ใจคนดูนัก คือการกระทำของพวกพระเอก ซึ่งโหดซะขนาดที่ว่าสังหารทั้งเด็กและสตรีชาวญี่ปุ่นเรียบจนดูเป็นคนป่ากระหายเลือดไปเลย แถมยังมีมุมมองเกี่ยวกับความตายที่ชวนตะหงิดๆ สำหรับคนไทยอย่างเราๆ ท่านๆ ไม่น้อย แต่ก็นะวิธีคิดและวัฒนธรรมของเรากับพวกเขามันต่างกันอย่างสิ้นเชิง ดังนั้นตอนดูต้องปล่อยใจให้ว่างนิดนึง จะได้ดูหนังได้ตลอดรอดฝั่งฝัน

วิวทิวทัศน์งดงามดูดีมีชาติการ์ตูน

ใครที่ชอบดูหนังสงครามทางประวัติศาสตร์ล่ะก็คงจะถูกใจกันไม่ยาก เพราะในแง่ความบู๊เขาจัดเต็มจริงๆ ในขณะที่ด้านอื่นๆ ก็ยังมีดีไม่น้อย แม้จะค่อนข้างจะเข้าข้างตนเองไปหน่อยเหอะ (แหม ก็เป็นธรรมดาแหล่ะเนอะ) หนังแสดงให้เห็นอีกครั้งว่า ถึงสงครามจะเป็นเรื่องเลวร้าย ไปจนถึงขั้นดูเหมือนไร้สาระ แต่บางทีมันก็จำต้องเกิดขึ้น เพราะไม่ว่าจะชาติไหนๆ ต่างก็ต้องมีการหลั่งเลือดการพลีชีพของบรรพบุรุษเพื่อที่จะมีแผ่นดินให้ลูกหลานอยู่ต่อไปในอนาคต

• + อลังการงานสร้างโดยเฉพาะฉากรบอันแสนดุเดือด พยายามสมจริงสมจังเต็มที่ และให้ความรู้ทางด้านประวัติศาสตร์
  
• - ยาวโคตร กว่าจะดูจบเล่นเอาเหนื่อย ภาคสองดูสับสนไปบ้าง และหนังโปรตนเองไปป่าวจ้ะ
  

*ช่วงอันเนื่องมาจากหนัง*

หน้าตาของ Mona Rudao ตัวจริง (คนกลาง)

เชื่อว่าคนไทยส่วนใหญ่ (โดยเฉพาะเรา) ไม่ค่อยรู้เรื่องราวประวัติศาสตร์ชาติไต้หวันมากนัก (แต่ถ้าเป็น จีน, ญี่ปุ่น และเกาหลี เนี่ยคล่องเชียว อิอิ) โดยเฉพาะศึก Wushe ที่หนังนำมาเสนอนี้ ซึ่งมีความสำคัญสำหรับชาวไต้หวันมากๆ ประมาณ 'ศึกบางระจัน' ของพี่ไทยเราก็มิปาน ทางบล็อกจึงขอนำข้อมูลย่อๆ ของเหตุการณ์นี้มาแบ่งปันดังนี้

ภาพเขต Wushe ที่เกิดเหตุการณ์นองเลือด

ตั้งแต่ญี่ปุ่นเข้าไปปกครองไต้หวันตั้งแต่ปี ค.ศ.1895 ก็เกิดเหตุการลุกฮือต่อต้านจากชาวพื้นเมืองครั้งแล้วครั้งเล่าเสมอมา แต่ครั้งที่เด็ดดวงที่สุดคงไม่พ้นครั้งนี้ เมื่อวันที่ 27 ต.ค.1930 เมื่อชาว Seediq ชนชาวพื้นเมืองของไต้หวันโดยการนำของ Moba Rudao ได้ใช้โอกาสที่ชาวญี่ปุ่นจัดให้มีการแข่งกีฬาของเด็กนักเรียนประถมขึ้นมา เขาได้รวบรวมนักรบกว่า 300 คน บุกทำลายสถานีตำรวจเพื่อยึดอาวุธพร้อมกระสุน และยกพวกไปที่โรงเรียนแล้วสังหารโหดชาวญี่ปุ่นไปกว่า 134 ศพ รวมทั้งผู้หญิงและเด็กก็ไม่เว้น (ป๊าด!)

สภาพที่เกิดเหตุที่ดูก็รู้ว่างานนี้ 'นองเลือด'

เมื่อฝ่ายญี่ปุ่นทราบเรื่องจึงส่งกำลังทหารจำนวนกว่า 2,000 นายมาปราบปรามทันที ทางฝ่ายชาว Seediq ก็ถอยร่นเข้าไปในภูเขาแล้วใช้วีธีรบแบบกองโจรคอยตอดเล็กตอดน้อยในเวลากลางคืนจนเล่นเอาทหารญี่ปุ่นเสียกระบวนไปไม่น้อย จึงได้ขอให้เครื่องบินเอาแก๊สน้ำตามาทิ้ง ซึ่งถือเป็นการใช้อาวุธเคมีครั้งแรกในเอเซียเลยก็ว่าได้ และหลังจากต้านทานได้กว่าสามสัปดาห์ Mona Rudao จึงตัดสินใจปลีกวิเวกไปยิงตัวตายในที่สุด เพื่อป้องกันการโดนจับไปทำให้เสียเกียรติ

ชาว Seediq ที่ถูกทหารญี่ปุ่นจับตัวได้

ต่อมาฝ่ายทหารญี่ปุ่นก็สามารถกำหราบผู้ลุกฮือได้ ซึ่งมีชาว Seediq เสียชีวิตไปกว่า 644 ศพ และฆ่าตัวตายไป 290 ศพ เพราะไม่อยากเสื่อมเสียเกียรติ ถึงแม้หลังจากเหตุการณ์ครั้งนี้จะยังมีการลุกฮือขึ้นมาอีกเป็นพักๆ แต่ก็ไม่มีครั้งไหนรุนแรงเท่า และค่อยๆ ก่อให้เกิดการวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก ก่อนจะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในด้านสิทธิของชาวพื้นเมือง กระทั่งญี่ปุ่นแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศไต้หวันได้รับเอกราชเสียที ในปี ค.ศ.1945

อนุสรณ์ของ Moba Rudao

ด้านศพของ Mona Rudao นั้นกว่าจะมีคนไปพบอยู่บนเขาก็กว่าอีก 3 ปีให้หลัง และถูกนำไปแสดงที่ Taihoku Imperial University เพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่างแก่คนรุ่นหลัง จนกระทั่งปี ค.ศ.1974 จึงได้ถูกนำไปฝังอย่างถูกต้องตามประเพณีในแถบบ้านเกิดของเขา ทุกวันนี้ชาวไต้หวันมองเขาเป็นวีรบุรุษของชาติ ถึงขั้นมีรูปของเขาบนเหรียญเงินไต้หวัน มีการเล่าเรื่องราวของเขาแก่คนรุ่นหลังผ่านทางหนังสือ ละคร หนังสือการ์ตูน จนล่าสุดก็คือภาพยนตร์เรื่องนี้นั่นเอง

*คัดข้อมูลแบบย่อๆ มาจาก wikipedia จ้า ผิดพลาดยังไงก็ขออภัยด้วยเน้อ*

The Flowers of War (2011): ดอกไม้กลางไฟสงคราม

The Flowers of War (2011) :

ทุกวันนี้ชื่อของ ผกก.จางอี้โหมว นั้นถือว่าเป็น ผกก.บิ๊กเนมแห่งประเทศจีน (หรือเอเซีย) ไปซะแล้ว และสำหรับผลงานล่าสุดของแกที่เกี่ยวกับเหตุการณ์ "การชำเรานานกิง" ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเรื่องนี้นั้นก็ถือว่าเป็นหนังจีนที่ใช้ทุนสร้างสูงที่สุดในประวัติศาสตร์ (94 ล้านดอลลาร์ลองตีเป็นเงินหยวนดูละกัน) และยังเป็นตัวแทนของประเทศในการเข้าชิงรางวัลออสก้าร์สาขาหนังต่างประเทศครั้งนี้อีกด้วย

หนังเกี่ยวกับนานกิงมาอีกเรื่องแล้ว

หนังพาย้อนไป นานกิง ประเทศจีน ในปี ค.ศ.1937 อันเป็นช่วงที่ทหารญี่ปุ่นบุกยึดเมืองนานกิง และก่อวีรเวรในการเที่ยวข่มเหงย่ำยีชาวบ้าน โดยเฉพาะสาวๆ ที่เจอะเมื่อไหร่เป็นต้องโดนข่มขืนเรียบ ซึ่งเรื่องราวก็ถูกเล่าผ่านสายตาของสาวน้อยนักเรียนคอนแวนต์ในโบสถ์แห่งหนึ่งที่กลายเป็นที่ลี้ภัยสุดท้ายของหญิงสาวผู้ไร้ทางสู้ทั้งหลาย โดยมีเพียงบาทหลวงกำมะลอชาวมะกันอย่าง Bruce Wayne เอ๊ย Christian Bale (The Fighter [2010]) คอยดูแลปกป้องพวกเธอแบบเสียมิได้

สาวงามเต็มเรื่อง

หนังเปิดเรื่องมาก็ลุยกันอย่างกับ Saving Private Ryan (1998) แน่ะ แต่ขอโทษหนังเรื่องนี้เขาไม่ได้เน้นที่ฉากรบกันสักเท่าไหร่หรอกนะ แต่เน้นเสนอเรื่องราวของสาวๆ ที่ลี้ภัยภายในโบสถ์มากกว่า ซึ่งสิ่งที่โดดเด่นที่สุดคงไม่พ้นความอลังการจัดเต็มของหนังสมกับเงินหยวนที่หว่านลงไป หนังหดหู่กดดันพอสมควร แต่ก็ยังมีอารมณ์ขันอยู่บ้าง และที่ขาดไม่ได้ในหนังของ ผกก.แกคือภาพสโลโมชั่นสวยๆ ที่มีมาให้ดูตลอดทั้งเรื่อง จนบางทีแล้วก็ชวนคิดว่ามันดูประดิดประดอยเกินไปมั้ยสำหรับหนังที่มีเนื้อหาหนักๆ อย่างนี้

แบทแมนในนานกิง?!

การได้เฮีย Bale มาย่อมทำให้หน้าหนังดูดีมีชาติการ์ตูนดึงดูดธารกำนัลมากขึ้นอีกโข ซึ่งในเรื่องนี้เฮียแกไม่ต้องใช้กำลังภายในอะไรมากมาย คือก็เล่นของแกไปเรื่อยๆ ตามบาทบาทชนิดไม่ได้ย่ำแย่หรือน่าจดจำอะไร ในขณะที่บรรดาสาวๆ หน้าแฉล้มก็เห็นแล้วชื่นใจ ชวนให้ลุ้นใจหายใจคว่ำทุกคราที่เหล่าทหารญี่ปุ่นบุกมาหมายจะย่ำยี ซึ่งถึงแม้จะมีฉากเพิ่มความเป็น'คน'ให้แก่ฝ่ายญี่ปุ่นนิดๆ แต่โดยรวมแล้วทหารญี่ปุ่นในเรื่องก็ยังคงเลวทรามและโหดเหี้ยมจน ม.ม้าวิ่งหนีหายไปหมดอยู่เช่นเดิม

เฮีย Bale กำลังดี๊ด๊าที่สาวๆ รุมล้อม

ว่าแต่ดูแล้วพอมาเทียบกับหนังที่เกี่ยวกับการชำเรานานกิงเรื่องอื่นๆ โดยเฉพาะ City of Life and Death (2009) แล้วยังถือว่าเรื่องนี้บีบคั้นอารมณ์น้อยไป ดูเป็นนิยายมากไป หรือพูดง่ายๆ คือสู้ไม่ได้ว่างั้นเหอะ แต่ถึงยังไงนี่ก็ยังถือเป็นหนังที่ดีอีกเรื่องหนึ่งของ ผกก.เขา ทั้งยังสามารถนำเสนออีกมุมมองหนึ่งในเหตุการณ์ประวัติศาสตร์อันชีช้ำครั้งนั้นให้ชนรุ่นหลังได้ตระหนักว่าครั้งหนึ่งมนุษย์เราเคยกระทำเลวร้ายต่อกันได้ถึงเพียงนี้ ซึ่งเชื่อเถิดว่ามันไม่ใช่ครั้งสุดท้ายอย่างแน่นอน

• + หนังของ ผกก.บิ๊กเนมแห่งเอเซีย ลงทุนสูงสุดของจีน แถมมีพระเอก Christian Bale มาเรียกแขกซะด้วยนะ พลาดได้ไง
  
• - หนังดูประดิดประดอยไปนิด ดูนิยายไปหน่อย ทำให้ไม่จริงจังเท่ากับหนังนานกิงเรื่องอื่นๆ
  

*รีวิวหนังของ ผกก.จางอี้โหมว พระเอก Christian Bale และหนังที่เกี่ยวกับการชำเรานานกิงเรื่องอื่นๆ ภายในบล็อก*

Wu xia (2011): เดชจอมยุทธ์แอ๊บเห่ย

Wu xia (2011) :

ช่วงนี้กำลังเป็นช่วงน้ำท่วมให้รีบวิดของชาวไทยเรา และเป็นช่วงน้ำขึ้นให้รีบตักของเฮีย ดอนนี่ เยน ที่ดังคับทุ่งในฐานะพระเอกนักบู๊มือวางอันดับหนึ่งแห่งเอเซีย เราจึงได้ชมผลงานหนังของเฮียเขาถี่ยิบหน่อยในช่วงนี้ ซึ่งก็มีทั้งหนังดีบ้างเฉยบ้างไปตามเรื่อง มาผลงานล่าสุดของเฮียเรื่องนี้ก็ขอแท็คทีมกับ ผกก.ปีเตอร์ ชาน (The Warlords [2007]) และพ่อหนุ่ม ทาเคชิ คาเนชิโร่ ขวัญใจสาวๆ มาร่วมกันสร้างความบันเทิงแด่บรรดามิตรรักแฟนหนังนะคร้าบ

ในที่สุดสองหนุ่มสองมุมคู่นี้ก็มาเจ๊อะกันจนได้

ส่วนพล็อตเรื่องก็เป็นเหมือนการจับเอา A History of Violence (2005) ของป๋า David Cronenberg มาผสมผสานยำคลุกกับหนังแนวสืบสวนสอบสวนสไตล์ CSI และปิดท้ายด้วยการที่หนังได้รับแรงบันดาลใจ (ที่ไม่ใช่การรีเมค) จากหนังกำลังภายในสุดคลาสสิครุ่นพ่อแม่ยังเอ๊าะเรื่อง 'เดชไอ้ด้วน' จนออกมาเป็นส่วนผสมที่เข้าท่าน่าสนใจน่าลิ้มลองยิ่งนักเชียว

เรื่องนี้เฮียเยนมีโอกาสโดนอัดน่วมกว่าเรื่องอื่นๆ อยู่พอตัวทีเดียว

หนังมีลีลาการเล่าเรื่อง การนำเสนอที่เข้าท่า โดยไม่ได้ตั้งหน้าตั้งตาจะบู๊กันอย่างเดียว แต่บทจะบู๊ก็บู๊ดูบู๊ดีตามมาตรฐานอันดีงามของหนังเฮียเยนเขาอยู่แล้ว และส่วนที่ทำให้หนังน่าสนใจสุดๆ ขึ้นไปอีกก็คือการให้ความสำคัญในการนำเสนอภาพวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของชาวจีนบ้านนายุคนั้นในแบบที่ไม่ค่อยได้เห็นจากหนังกำลังภายในส่วนใหญ่ ส่วนแฟนหนังกำลังภายในยุคเก่าคงจะมีเฮ เพราะ หวังหยู่ อดีตนักบู๊ชื่อดังเมื่อ 30 กว่าปีที่แล้ว ได้มารับบทเป็นตัวร้ายประจำเรื่อง (ซึ่งก็เป็นเขานี่แหล่ะที่เคยโด่งดังจากหนังชุดเดชไอ้ด้วนเมื่อครั้งนั้น)

หวังหยู่ดาราดังในอดีตก็มากับเขาด้วย

เสียดายที่คิวบู๊มีให้ดูกันไม่เยอะสะใจ และเงื่อนงำของหนังก็ไม่ได้ลึกลับซับซ้อนเท่าใด โดยเฉพาะครึ่งหลังที่หย่อนความน่าสนใจลงไปเยอะ แต่รวมๆ แล้วนี่ก็ถือว่าเป็นอีกผลงานของเฮียเยนที่มีคุณภาพ การนำเสนอที่โดดเด่น น่าสนใจ ที่ก็จะเป็นอีกหนึ่งในผลงานที่คอหนังนึกถึงเป็นอันดับต้นๆ เมื่อนึกถึงหนังของเฮียขึ้นมา และมันก็จะส่งเสริมเครดิตให้เฮียเยนดำรงฐานะยอดนักบู๊มือวางอันดับหนึ่งของเอเซียอย่างเต็มภาคภูมิต่อไปอีกนานเลยทีเดียวเชียว

พ่อหนุ่มทาเคชิกำลังเพ่งอะไรซะตาเหล่เชียว

• + งานสร้างเยี่ยม การนำเสนอแจ่ม แถมมีการเสนอวิถีชีวิตของชาวบ้านจีนยุคโน้นได้อย่างน่าสนใจ แฟนหนังของเฮียเยนไม่มีผิดหวังกันแน่นอน
  
• - ฉากบู๊มีน้อยไป เรื่องราวเงื่อนงำไม่เกินคาดเดานัก และช่วงหลังหนังลดความน่าติดตามลงไปแยะพอดู
  

*รีวิวหนังของเฮียดอนนี่ เยน และเรื่องอื่นๆ ที่น่าสนใจภายในบล็อก*

Vengeance (2009): แค้นเขามีไว้ให้ชำระ

Vengeance (2009) :

Johnnie To หรือ ตู้ฉีฟง นับเป็น ผกก.หนังอีกคนหนึ่งที่พอจะเป็นที่เชิดหน้าชูตาของฮ่องกง โดยเฉพาะหนังแนวแก๊งสเตอร์ แอ็คชั่นยิงกันสนั่นจอ น้าเขาถนัดนัก แต่ก็ไม่ได้ยิงกันเอามันอย่างเดียว เพราะหนังน้าเขาเปี่ยมไปด้วยสไตล์ บู๊แบบมีคุณภาพ จนคอหนังบู๊ต่างยกย่องให้น้าเขาเป็นมือวางอันดับต้นๆ ของหนังแนวนี้เลยทีเดียว

เรื่องนี้ป๋าแกมาทำเท่เดินถือปืนกร่างที่มาเก๊ากันเลยทีเดียว

มาเรื่องล่าสุดนี้ของน้า ก็ทำให้อินเตอร์ขึ้นมาหน่อย โดยการใช้ดารารุ่นใหญ่ชาวฝรั่งเศส Johnny Hallyday (The Pink Panther 2 [2009]) มาเล่นเป็นพระเอกหน้าแก่(ก็แก่จริง) ตะลุยบู๊กันเถิดเทิงที่ฮ่องกงและมาเก๊า เพื่อแก้แค้นให้ลูกสาวสุดเลิฟที่โดนมือมืดสั่งเก็บยกครัว โดยป๋าเขาได้ว่าจ้างสามมือปืนสุดเก๋ามาช่วยสะสางแค้นครั้งนี้ด้วย และแล้วเรื่องราวบู๊ๆ เท่ๆ เวอร์ๆ สไตล์น้าเขาก็กลับมาพบแฟนๆ อีกครั้งแล้วจ้า

ฉากแอ็คชั่นเด็ดๆ มีให้ชมเพียบ

และอย่างที่แฟนๆ หนังของน้าตู้(ไม่ใช่ดิเรกเน้อ)คุ้นเคยกันดี คือหนังยังคงลายเซ็นของน้าเขาไว้อย่างครบถ้วน อาทิเช่นการใช้บริการดาราขาประจำชุดเดิมๆ ฉากแอ็คชั่นก็พยายามครีเอทกันสุดๆ จนได้ฉากแอ็คชั่นเด็ดๆ มาให้ดูกันบ้าง การนำเสนอที่เปี่ยมสไตล์ทำให้เป็นหนังที่ดูแมนและเท่ซะจริง ไหนจะการได้เห็นเหล่าดาราหนังฮ่องกงที่เคยโด่งดังในอดีตที่ผลัดกันมาขึ้นจอให้เราได้หายคิดถึง แต่เสียดายที่ช่วงท้ายๆ หนังกลับไปไม่ถึงที่สุด การครีเอทฉากบู๊ก็ออกแนวเวอร์ๆ ดูน่าตลกมากกว่าจะเท่ และก็นะ ที่มาเก๊าเนี่ยเขาไม่มีตำรวจเลยหรอ ไล่ยิงกันกลางเมืองซะขนาดนั้น ยังไม่เห็นโผล่หัวมาสักคนเลย เหอๆ

ดูฉากก็รู้แล้วว่าเรื่องนี้ยิงกันหูดับตับไหม้

• น่าดูเพราะ: ฉากบู๊แจ่ม มีสไตล์ เท่ๆ แมนๆ แฟนๆ หนังน้าตู้ไม่มีผิดหวังแน่
• ไม่น่าดูเพราะ: บางช่วงดูเว่อร์ๆ ตลกๆ เสียอารมณ์หมด ถ้าไม่ชอบดูหนังบู๊ฮ่องกงพึงหลีกเลี่ยง